Huis

Ik ben zo gelukkig. De vloer is mooi. De bank is zoals ik hoopte. De kasten heb ik zelf in elkaar gezet. Het huis voelt zo goed. Ik ben even aan het genieten.

We hebben de sleutels

En aan mijn lief gaf ik een sleutelhanger. Vandaag zijn we drie jaar bij elkaar en ik wilde hem iets geven dat hij altijd en overal mee kon nemen. Het zijn de eerste letters van onze voornamen, hij heeft ze omgekeerd, A en R.

We hebben een huis!! Whaa!!

Een goed begin..

Gisteren kochten we een bank en een vloer. Na afgelopen tijd op honderden banken te hebben gezeten vonden we er nu eindelijk één die we alle twee heel fijn vonden zitten en er ook nog leuk uit vonden zien. Hij was alleen dubbel zo duur als de prijs die we hadden bedacht voor een bank. Nadat een jonge verkoper ons al meerdere keren had geprobeerd over te halen door de prijs te laten zakken en te vragen "zal ik hem dan maar inpakken?" vroeg hij wanneer we er niet over na zouden hoeven denken. Wij gaven ons bedrag, hij zei dat ze sowieso niet zó laag konden gaan, maar dat hij zou proberen in de buurt te komen. Uiteindelijk zouden we de bank voor 100 euro meer dan ons uiterlijke bedrag mee kunnen nemen.

Na een hoop wikken en wegen (we zaten er serieus nog twee uur nadat hij de bank voor dat bedrag had aangeboden), kwamen we tot de volgende conclusie. Als mijn lief thuis is, zit hij op zijn bureaustoel, op de bank, of ligt hij in bed. Ik doe regelmatig mijn middagdutje op de bank. We willen er dus alle twee heel lekker op kunnen liggen/hangen. De bank mag niet te zacht zijn, maar ook niet te hard. Ik vond het belangrijk dat gasten er ook op konden zitten, zonder dat ze zich ongemakkelijk voelen. Deze bank voldeed aan al die punten. Dat was die honderd euro wel waard.

Deze bank, zonder het middelste zitgedeelte. In het antraciet.

Daarna reden we langs een kleine parket/laminaat zaak. Binnen drie kwartier hadden we de aanbetaling voor onze nieuwe vloer gedaan. Zo kan het dus ook.

Sleutel

En nou lijkt het toch allemaal écht te gaan gebeuren.. Op 9 maart, wanneer mijn lief en ik drie jaar samen zijn, krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis. 

Over jaaroverzichten en huizen kopen

Ik heb niet eens een jaaroverzicht geplaatst dit jaar! Nou vooruit, in een notendop.

2011 was het jaar van:
Ziek en depressief zijn, stage bij Mediasmarties, voorbij grenzen, huis kopen, huis kwijtraken, ervan overtuigd zijn dat ik weg moet bij R., ervan overtuigd zijn dat ik oud ga worden en gelukkig blijf met R., sterker dan ik dacht, zwakker dan ik wil, geldzorgen, lijfzorgen, mooie vooruitzichten, toekomstdromen, vakantie in Portugal, organiseren van evenement, trotszijn, doorgaan.

Op twitter was er rond de jaarwisseling het volgende trending topic: #2011indriewoorden
Ik heb daar over nagedacht en bedacht toen het volgende. Ik ben nog nooit zo "down" geweest als in 2011. Maar ik ben ook nog nooit zo trots op mijzelf geweest. Ik ging voor
vallen en opstaan
Want ik viel.
Maar ik stond ook weer op.
En hoe.

En we kochten dus een huis.
En toen deze week een ander huis.
Want er gebeurde van alles dat nu nog gaande is maar waar misschien nog wel een logje over komt.

Maar als alles nu goed gaat verhuizen we in maart. Dan ben ik in juni klaar met studeren.
Soms voel ik me opeens een beetje volwassen.

Verhuizen

Was ik vorige week nog zwaar teleurgesteld over het feit dat we voor geen van de drie huisjes waren ingeloot, deze week verheug ik me op de verhuizing die in januari gaat plaatsvinden. Afgelopen dinsdag werden we gebeld dat er een appartement vrij was gekomen, maar nog niet op Funda stond, of wij wilden komen kijken.. Dus wij naar Almere, waar het appartement zich bevind, en eigenlijk waren we meteen enthousiast! Twee slaapkamers, een ruime badkamer, in totaal ruim 70m2, een mooie locatie.

Afgelopen vrijdag is het voorlopig koopcontract ondertekend. Onze hypotheekadviseur is as we speak een mooi hypotheekplan aan het opstellen. Over twee weken hebben we een gesprek met hem. En dan weten we helemaal zeker of we gaan verhuizen en wanneer we gaan verhuizen. Tot die tijd vermaak ik me met fantaseren over een nieuwe keuken, dromen over een bad, en nadenken over kleuren voor de muren. Ik heb er zin in!

Helaas..

Voor geen van de huizen die we zaterdag hebben bekeken zijn we ingeloot.. Bummer! Hierbij ligt de huizenjacht meteen een beetje stil, aangezien lief R. volgende week maandag naar het WK Bobsleeën moet om twee weken in de bergen te werken.

Blijkbaar zat "ons huis" hier niet tussen maar het zal vast ergens op ons wachten!

Huisjes

Mijn lief en ik zijn op zoek naar een koophuis. Een appartement, om precies te zijn. Waar we dus samen gaan wonen, en gelukkig zijn, en misschien zelfs een kindje mogen kunnen gaan krijgen..

Gisteren hebben we vier huizen gezien, bij drie ervan werden we enthousiast. We hebben ons ingeschreven en horen morgen of we ingeloot zijn of niet. Ondertussen hebben we alle voors en tegens tegen elkaar opgewogen en hebben we wel een top 3, maar er valt van alledrie wel iets leuks en eigens te maken. Nou hebben we al twee keer dit enthousiasme gevoeld en zijn we ook weer teleurgesteld, dus we wachten maar gewoon rustig af. Meer kun je ook niet echt doen bij een loting natuurlijk!

ANYHOW! Dat huizen zoeken en kijken en misschien wel kopen, dat vind ik dus echt superleuk. Maar soms ook wel eng. Want we maken Plannen. We kijken 5 a 10 jaar vooruit. En ergens beangstigt dat me enorm. Want de afgelopen jaren heb ik zo ontzettend met de dag geleefd, genoten van het nu en met een mentaliteit van "het komt zoals het komt en dan zien we wel". En nu moet ik dus opeens een soort van Volwassen zijn. En Plannen maken. Over beebies en hypotheken en woonplaatsen en samenlevingscontracten.

Maar gelukkig kan ik dat samen doen met de allerliefste. En dat maakt het allemaal zoveel minder eng, en zoveel fijner.