Op straat

Vier meisjes. Ze lopen in elkaar gehaakt vrolijk te praten, op weg naar het xe9xe9n of ander. Misschien komen ze van een feest, ze hebben duidelijk veel tijd aan hun haar en kleding besteed. Ze lachen en maken veel lawaai, midden in de nacht. Dan komen ze bij een splitsing. Er wordt geknuffeld. Exe9n van de meisjes slaat linksaf. De rest gaat naar rechts. Het ene meisje kan ik blijven volgen vanuit mijn raam.
Ze loopt langzaam en kijkt af en toe om naar haar vriendinnen, wachtend tot er xe9xe9n zegt dat ze wel meeloopt. Dit schijnt echter niet te gebeuren. Het meisje staat even stil, pakt haar telefoon, maar lijkt zich dan te bedenken. De telefoon gaat terug in haar tasje en het meisje loopt verder.

grrr

Is het eindelijk weekend.

Wxedl ik een keer wat lekkers.

Hebben we niks in huis!!!:(

Soms

of eigenlijk best vaak, ben ik zo stom!! Voor morgen heb ik mijn CJP-pas nodig, om achteraf naar een tentoonstelling te kunnen. Dit heb ik gister te horen gekregen maar daar denk ik nu net pas aan. Dit zou nog niet zo'n probleem zijn als ik de pas niet kwijt was geweest. Maar dat ben ik dus wel.

En dat heb ik met ALLES. Ik denk overal gewoon pas te laat aan, doe alles op het laatste moment. Ik kan mezelf wel voor mn kop slaan! Nu is mijn moeder boos (en terecht). Ik weet niet hoe ik het voor morgen op moet lossen..

Af en toe geloof ik gewoon echt niet dat ik al bijna zestien ben. Op die leeftijd hoor je dit soort dingen toch te kunnen regelen? Dingen bij te kunnen houden, kunnen plannen, een plek voor alles hebben zodat niks kwijt raakt? Als ik nou morgen die pas nog niet heb hoe los ik dat dan in hemelsnaam op? Domme ik. Stomme ik. Ik ga die pas maar zoeken, maar heb niet veel hoop...

Hogeschool van Amsterdam

Daar ga ik heen. Morgen. Gewoon om te kijken. Een idee van school, als voorbereiding op onze verdere schoolloopbaan. Joepie. Ikzelf ga naar de afdeling Reclame- Marketing- en Communicatiemanagement. Ik weet niet precies wat dat inhoudt maar daar zal ik dan wel achter komen.

Ik wil iets met reclame doen. Misschien. Of met Journalistiek, dan richting fotografie. Of.. sociaal pedagogische hulpverlening. Ik weet het nog niet. Ik ga morgen naar de Hogeschool van Amsterdam. Als voorproefje op mijn toekomst. Ben benieuwd.

Gevoel

Love can be a many splendored thing
Can't deny the joy it brings
A dozen roses, diamond rings
Dreams for sale and fairy tales
It'll make you hear a symphony
And you just want the world to see
But like a drug that makes you blind
It'll fool ya every time

The trouble with love is
It can tear you up inside
Make your heart believe a lie
It's stronger than your pride
The trouble with love is
It doesn't care how fast you fall
And you can't refuse the call
See you've got no say at all

(Kelly Clarkson)

Alsof ik in de spiegel kijk en mijn binnenkant zie.

Dinsdag

Zou het aan het weer liggen?
Aan het feit dat ik een lange schooldag heb gehad?
Of misschien omdat de vakantie voor bij is?
Of omdat ik eigenlijk gewoon een heel saai leven leid?

Waarom dan ook
Hoe dan ook

Vandaag inspiratieloos.

Voornemen

Mijn voornemen is:
Niet meer verliefd zijn.

Het kost veel energie en slokt mijn tijd op. (Waar is mn vakantie gebleven?!:?) Ook ben ik er nog steeds vast van overtuigd dat ik hem leuker vind dan hij mij (wat jullie ook zeggen). Dus. Dat is mijn voornemen voor de rest van de week. Zorgen dat ik niet meer verliefd op Y. ben.

Ik begin nu.

....

NU!!

......

ehm... NU!!!!!

........

*zucht*...

Ik ben nooit goed geweest in me aan voornemens houden..

Vandaag

is school weer begonnen na een weekje vrij.

Ik ben toe aan vakantie.

Betrapt

door een klasgenootje. Via via via kwam ze op deze site terecht. Nu weet ze ALLES. En ze weet wie Y. is. En ik dacht nog wel dat ik dat zo goed kon verbergen!:?:( Maar niet dus. "Ik ben wel niet zo slim, maar ook niet blind.." Dat zei ze. Oeps.

Maar.. ze heeft belooft aan verder niemand te vertellen hoe of wat. Nu weet ik niet of ik haar op haar woord kan vertrouwen, maar daar zal ik dan maar van uit gaan. Toch voel ik me op de xe9xe9n of andere manier.. gebonden? Ik schrijf minder los.. met meer moeite dan normaal.. Maar ik zal proberen te vergeten dat er een klasgenote meeleest, mijn best weer doen op mijn logs.. lekker anoniem.

---

Met nieuwe batterijen in de Mooie Digitale Camera ging ik weer op pad.

Dit zijn echt de coolste schaduwen ooit:P:

Deze mevrouw zie ik altijd als ik aan het lopen ben in het park. Vaak is ze heel chagrijnig. Maar ze is wel erg klein. En alleen.

Grootmoeder Wilg:

Dus. Mijn avontuur van vandaag.

Sinds kort

hebben wij thuis een digitale camera. Vol goede moed ging ik met de camera in de aanslag met de hond op pad. Na een tijd dacht ik 'Als ik nou eerst een oefen-foto maak kan ik daarna een goede-foto maken, die ik dan op mijn log kan zetten.'

Dus ik bedacht dat een mooie foto van de hond geen kwaad kon, nam de foto en ging op zoek naar een nieuw slachtoffer. Toen ik het perfecte beeld had gecreeerd (ik stond in een benauwde positie met de camera gericht op een schitterende vogel. Dit zou het worden, ik voelde het. De Perfecte Foto voor op m'n log) drukte ik de Foto-Maak-Knop in. Vol verwachting keek ik naar het scherm.

De Perfecte Foto bleef echter uit. Ik drukte nogmaals, ietsje harder nu, misschien zou dat helpen. Weer bleef het Perfecte Beeld uit. Ik raakte nu ietwat gefrustreerd, ik kreeg kramp in mijn been en de vogel had zn kop al gedraaid, gespitst op een beweging waarna hij waarschijnlijk er vandoor zou gaan. De batterij was leeg. De batterij van de Super Mooie Digitale Camera had het begeven. Teleurgesteld bekeek ik de Oefen-Foto nog eens. Ach ja. Tenminste xedets voor op mn log. En het resultaat mag er wezen..

Bowlen

is altijd xe9xe9n van de sporten geweest waar ik geen bal van kon. De lachwekkendste taferelen kon je verwachten als je met met mij ging bowlen. Ook kon je er van uit gaan dat je ging winnen, bij mijn charmante worpen ging er geen kegel om. Toch trok het bowlen me wel altijd, ik ben altijd meegegaan als ik werd gevraagd.

Zo ook vanavond. In de loop der tijd is mijn techniek veranderd. Was het eerst de bal nog nakijken en hopen dat hij stiekem toch een kegel ging raken als ik heel hard hoopte, nu draai ik me om zodra ik de bal heb gegooid. Vanavond echter, toen ik de volgende bal voor de volgende worp al in mijn handen had, zag ik tot mijn grote verbazing dat er geen kegel meer overeind stond. "WAT??" dacht ik. Maar toen overtuigde ik mezelf er van dat het toeval was, dat ik mazzel had, gewoon een foutje van die bal. Het ging echter elke beurt opnieuw goed. Natuurlijk kreeg ik niet elke keer alle kegels om, maar toch nog best wel vaak.

Uieindelijk ben ik een waardige 2e geworden, ik verloor met een paar punten van C. Toch hoefde mijn metgezellen niet teleurgesteld te zijn, er waren lachwekkende taferelen, waar ik verder niets over kwijt wil8). Was vanavond een geluksavond? Neeee ik ben gewoon GOED!8). En volgende keer win ik;).

Shoppen.. winkelen..

Dat hoor ik leuk te vinden. Tenminste, men gaat er van uit dat ik dat leuk vind. Ik ben immers een tiener. Ik hoor urenlang onvermoeibaar winkel in, winkel uit te kunnen gaan, pashokje in, pashokje uit. Maar het tegendeel is waar.. Na een uur of 2 winkel in, winkel uit, heb ik spierpijn, rugpijn, koppijn en heb absoluut geen zin meer om een leuke broek te zoeken.

Broeken zijn sowieso een crime voor me. Ik ben.. dun. Over het algemeen heb ik maat 34. Maar vaak is het zo dat mijn heupen te breed zijn voor 34, en ik dus een 36 pak. Helaas is het zo dat 36 van m'n kont afzakt, en ik dus weer niet de broek koop die ik juist wou hebben. Pas na een dozijn broeken vind ik er xe9xe9n die me perfect zit. Maar dan schijn ik nog niet klaar te zijn. Er moet nog een passend truitje op, en als het even kan ook leuke sieraden.

Maar goed, om op het onderwerp terug te komen, ik heb vanmiddag dus gewinkeld, met P. We hebben ontzettend veel plezier gehad, natuurlijk. Na een tijd broeken passen hadden we het allebei even gehad en hebben lang bij de McDonalds bij zitten komen en energie op te doen voor de komende uren.

Ik heb een hekel aan winkelen, shoppen, of hoe je het ook noemen wil. Ik heb overal spierpijn en ben moe. Maar ik ben geslaagd;). Ik heb weer genoeg kleding voor dit seizoen, ik hoef tenminste twee maanden geen winkel meer binnen. Niet dat het niet gezellig was, natuurlijk was dat het wel, en we hebben erg gelachen.. Kan ook niet anders als P. en ik in de buurt zijn;). Maar vrijwillig morgen weer gaan winkelen? Vraag me over een weekje nog maar eens.. Misschien, heel misschien, kan ik het dan opbrengen om nog een keer te gaan, als het belooft een gezellige dag te worden;).

Bijna zestien jaar

Vijftien jaar geleden, samen in de box.
Dertien jaar geleden, samen met mijn broertje.
Elf en een half jaar geleden, samen naar de kleuterklas.
Tien jaar geleden, samen leren lezen.
Bijna zeven jaar geleden, samen maar gescheiden.
Vier en een half jaar geleden, samen naar de Eerste Klas.
Twee jaar geleden, samen, maar ieder onze eigen weg.
Gisteren, samen leuk en lachen.

Na bijna zestien jaar
Zijn wij nog altijd bij elkaar
Je zit in mijn hart, dat is een feit.
Ik hou van jou, ik wil je niet kwijt!

Vandaag

Inspiratieloos
Lui
Geen zin
dus.