maandag 27 juli 2009
Verliefd
maandag 29 juni 2009
Geluk
- Concert at Sea, en dat het droog blijft.
- Apart in twee auto's, maar zoveel bellen dat het toch lijkt of we er samen inzitten.
- Samen de tent opzetten.
- Tegen elkaar aan over het strand lopen, zon in de rug.
- Op de dijk in de zon zitten met Racoon op de achtergrond. (En Maria Mena. En Ilse DeLange.)
- Tegen elkaar aan in de mensenmassa staan luisteren naar Marco Borsato. (En VanVelzen, Golden Earring en Blof)
- Slapen in de tent.
- Wakker worden in de tent.
- Ontbijten.
- Alleen met elkaar, van vrijdag- tot zondagmiddag.
- Zeggen dat ik ook thuis kan slapen en te horen krijgen dat dat niet kan. Echt niet hoor.
U snapt, ik ben gelukkig.
zondag 31 mei 2009
maandag 4 mei 2009
vrijdag 1 mei 2009
donderdag 30 april 2009
dinsdag 28 april 2009
dinsdag 24 maart 2009
maandag 16 maart 2009
vrijdag 6 maart 2009
JARIG
Wooooooow ik ben helemaal mijn 5e verjaardag vergeten!
Al vijf jaar lang deel ik mijn lief en leed op het wereldwijde web.
Dat stelt al een tijdje niks meer voor natuurlijk, maar hee, ik ben er nog.
Has to count for something..
Ik zal meer van me laten horen, ik beloof t.
Liefs, Dindin
zondag 15 februari 2009
Age of Aquarius
When the moon is in the seventh house, and Jupiter aligns with Mars, then peace will guide the planets and love will steer the stars. This is the dawning of the age of Aquarius.
Gisteren 14 februari om 6:00 uur stond de maan in het zevende huis en Jupiter op een lijn met Mars, precies zoals in het lied Aquarius uit Hair. Dat vind ik leuk. En bijzonder. Laten we even doen alsof de rest van het lied ook klopt.
Harmony and understanding
Sympathy and trust abounding
No more falsehoods or derisions
Golden living dreams of visions
Mystic crystal revalation
And the mind's true liberation
Op Valentijnsdag begint de age of Aquarius. Geen betere dag om te beginnen met leven met begrip, sympathie, gouden dromen en een vrije geest. Het staat tenslotte in de sterren geschreven.
dinsdag 20 januari 2009
dinsdag 13 januari 2009
Het is goed
Twee jaar geleden paste ik op het huis van tante San. Eenprachtig groot eng huis. Met geluiden die ik niet kende, een lichtval die ikniet kende, poezen die ik niet kende, maar vooral, een huisvullende Andreas,die ik goed kende. Op ieder plekje van het huis was het verdriet om zijn doodvoelbaar. De badkamer, waarin het allemaal begonnen was. De slaapkamer, waarinzoveel geluk, maar ook zoveel eenzaamheid voelbaar was. De keuken waarin hijgegeten had. De woonkamer, waar hij elke dag vanaf meerdere plekken op hetdressoir me gadesloeg. Kortom, geweldig huis, maar emotioneel een hele heftigeervaring. Nu, twee jaar later, pas ik op het nieuwe huis van tante San. Eendonkerder, kleiner huis, in het centrum van Amsterdam. Slechts xe9xe9n foto vanAndreas heb ik tot nu toe gezien, in de boekenkast. Eerst zocht ik nog naar derest, maar het is goed, zo zonder de rest.
Vannacht heb ik er geslapen. Er waren onbekende geluiden,een onbekende lichtval, onbekende geuren. Maar de poes (eentje nog maar..)kende ik nog. En zodra ik mijn ogen dicht deed sliep ik. Dat heb ik nooit. Alhelemaal niet om kwart over tien x92s avonds. x92s Nachts werd ik een paar keerwakker. Maar elke keer spoelde er een golf van tevredenheid over me heen,waardoor ik al snel weer sliep. Al dat verdriet dat vorige keer zo duidelijkvoelbaar was, was niet langer overheersend. En veel meer dan in het vorigehuis, had ik het gevoel dat Andreas er constant was. En dat het goed was.
Dus ik geniet, ben gelukkig en zit voorlopig veel inAmsterdam, helemaal tevreden.