Importeren

Jeeej!

Het is me gelukt om alle berichten van mijn oude stekkie naar hier te verplaatsen. Qua opmaak klopt het nog niet helemaal, maar ben in elk geval weer compleet!

Vreemde vrouw

Er wordt aan de deur geklopt. Als ik open doe, zie ik een vrouw staan met wat post in haar handen.

"Zeg, 2B is er niet." Ik blijf stil, wachtend op de rest van de zin.
"Tweee Beeee" (heel langzaam en nadrukkelijk).
Ik: "O. Kan ik iets aannemen?"
Vrouw: "Nee, 2B (ze wijst naar mijn huisnummer). TWEEE BEEE is er niet."

Dan snap ik wat ze bedoelt.. Ik woon op 2A, ze had zeker niet gezien dat 2B het huis ernaast was. En ze denkt waarschijnlijk dat ik achterlijk ben. Of niet Nederlands. Of doof. Of alledrie.

Dus ik zeg: "2B is hiernaast."

Mevrouw loopt zonder nog iets te zeggen weg.
Ik roep haar achterna: "dus het ís er wel!"

Verhuizen

Was ik vorige week nog zwaar teleurgesteld over het feit dat we voor geen van de drie huisjes waren ingeloot, deze week verheug ik me op de verhuizing die in januari gaat plaatsvinden. Afgelopen dinsdag werden we gebeld dat er een appartement vrij was gekomen, maar nog niet op Funda stond, of wij wilden komen kijken.. Dus wij naar Almere, waar het appartement zich bevind, en eigenlijk waren we meteen enthousiast! Twee slaapkamers, een ruime badkamer, in totaal ruim 70m2, een mooie locatie.

Afgelopen vrijdag is het voorlopig koopcontract ondertekend. Onze hypotheekadviseur is as we speak een mooi hypotheekplan aan het opstellen. Over twee weken hebben we een gesprek met hem. En dan weten we helemaal zeker of we gaan verhuizen en wanneer we gaan verhuizen. Tot die tijd vermaak ik me met fantaseren over een nieuwe keuken, dromen over een bad, en nadenken over kleuren voor de muren. Ik heb er zin in!

Helaas..

Voor geen van de huizen die we zaterdag hebben bekeken zijn we ingeloot.. Bummer! Hierbij ligt de huizenjacht meteen een beetje stil, aangezien lief R. volgende week maandag naar het WK Bobsleeën moet om twee weken in de bergen te werken.

Blijkbaar zat "ons huis" hier niet tussen maar het zal vast ergens op ons wachten!

Huisjes

Mijn lief en ik zijn op zoek naar een koophuis. Een appartement, om precies te zijn. Waar we dus samen gaan wonen, en gelukkig zijn, en misschien zelfs een kindje mogen kunnen gaan krijgen..

Gisteren hebben we vier huizen gezien, bij drie ervan werden we enthousiast. We hebben ons ingeschreven en horen morgen of we ingeloot zijn of niet. Ondertussen hebben we alle voors en tegens tegen elkaar opgewogen en hebben we wel een top 3, maar er valt van alledrie wel iets leuks en eigens te maken. Nou hebben we al twee keer dit enthousiasme gevoeld en zijn we ook weer teleurgesteld, dus we wachten maar gewoon rustig af. Meer kun je ook niet echt doen bij een loting natuurlijk!

ANYHOW! Dat huizen zoeken en kijken en misschien wel kopen, dat vind ik dus echt superleuk. Maar soms ook wel eng. Want we maken Plannen. We kijken 5 a 10 jaar vooruit. En ergens beangstigt dat me enorm. Want de afgelopen jaren heb ik zo ontzettend met de dag geleefd, genoten van het nu en met een mentaliteit van "het komt zoals het komt en dan zien we wel". En nu moet ik dus opeens een soort van Volwassen zijn. En Plannen maken. Over beebies en hypotheken en woonplaatsen en samenlevingscontracten.

Maar gelukkig kan ik dat samen doen met de allerliefste. En dat maakt het allemaal zoveel minder eng, en zoveel fijner.

Weekend!

En nu lekker bij pappa en mamma. Het huis is stil, zonder broertjes.
Straks verft pappa mijn haar en kijken we samen Heroes.
Daarna naar vriendin L. om bij te kletsen.
En dan ga ik naar huis, waar mijn lief op mij wacht.
Soms ben ik zo heelheel gelukkig.

Hij...

...komt thuis met venkelthee, omdat ik daar regelmatig vruchteloos naar zoek in de supermarkt, en het zo'n fijne thee voor mijn buik is.

Wc-woensdag #5

Kijk mij eens braaf op tijd zijn met wc nummer 5!

Samen met lief R. was ik laatst in de IKEA in Amersfoort. Ik hou van IKEA.We hebben banken, kastjes, laatjes, bedden en keukens getest en zijn uiteindelijk thuisgekomen met twee pannen en twee planten. Maar het is leuk om te merken dat we wel ongeveer dezelfde smaak hebben, qua spullen en kleuren. Ik verheug me op de dag dat we een nieuw huis hebben en daadwerkelijk banken en keukens kunnen gaan uitzoeken!

Anyhow, nu over wat echt belangrijk is.. De IKEA wc!

Wat een fijne wc mensen! Op het eerste gezicht is dit een "plons"pot, maar... Hij plonst dus niet! Stiekem is het gat best klein waardoor er aan de voorkant een soort plateautje zit. Hier landt de drol netjes, en rolt dan het gat in. Ik wil ook zo'n wc! For obvious reasons. Want: geen plons, maar ook meteen de drol in het water, dus minder stank!

Volgende keer bij IKEA dus ook maar even de verkoopbare wc's bekijken.

Vakantiegeluk

Lief R. en ik waren samen in Portugal.Wat was ik gelukkig, wat hebben we genoten. Het voelde zo goed, samen. Na twee jaar buik-ellende. Met al mijn huilbuien, pijn, stemmingswisselingen. Met zijn onmacht. Met leren leven met ziekzijn. We zijn er en we staan sterk en we zijn zo gelukkig samen. Dit is leven. Dit is liefde. Dit is tranen van geluk.

Wc-woensdag #4

Ik ben dus niet zo goed in die wc-woensdag, dat is duidelijk. Maar goed, ik ging op vakantie en nam mee.. mijn telefoon+camera. Speciaal voor iedereen die wel eens vliegt, een beoordeling van een Schiphol-toilet.

Zoals u misschien ziet heeft de wc geen spoelknop. Dat vind ik gunstig, want spoelknoppen zijn SMERIG. Vooral in openbare toiletten. Naast de spoelsensor(?) hangt ook nog een toiletbrilreiniger. I likes that. De wc is wel een "plons"pot, dat is dan weer jammer. Maar vriendin L en ik bedachten verschillende theorieën daar over, die ik bevestigd zag op Google. 

Voordelen van een "plons"pot:

Drol is soms zwaar genoeg om meteen in de hals te glijden en dus te verdwijnen.

Drol stinkt minder wanneer hij in het water ligt.

Pot wordt minder vies.

Toch vind ik het voordeel van een "verhoginkje" voor drie tellen. GEEN PLONS!

Maar goed. Het is dus prima vertoeven op de Schiphol-toiletten. Bovendien waren de wc's erg schoon, ondanks de duizenden mensen op Schiphol elke dag. Een aanrader mensen. (Fijner dan een vliegtuigtoilet, met enge geluiden en turbulentie en mensen die voor je deur staan te wachten.)

Even tussendoor

Het viel me op dat mensen op Facebook en Twitter het woord 'kut' vaak als kud spellen. Is dat omdat kud minder naar klinkt? Omdat ze hebben geleerd niet te mogen vloeken? Omdat ze het daadwerkelijk als kud uitspreken?

Zo. Nu weer aan het werk.

Wc-woensdag #3

Wc nummer 3!

Laatst ben ik met mijn lief en zijn broertje bij "Horrible Bosses" geweest. Normaal houd ik niet zo van de grappen die in "grappige" films gemaakt worden, maar ik heb van deze film erg genoten! Zou hem zo nog eens willen kijken.

Maarrr het ging natuurlijk vooral om de wc die ik daar in JT Hilversum Euro tegenkwam!

De bril plakte. De ruimte stonk en was halfdonker. Als je één keer op de spoelknop drukt gebeurt er niks, het is een soort pompje. Na een keer of 5 indrukken (en evenzoveel paniekmomentjes) spoelt er een lading water door de pot.

So NOT my favourite toilet!

Wel met verhoging, dat dan weer wel.

Moe

Maanden geleden klaagde ik tegen mijn lief dat ik zo graag eens niet moe wilde zijn. Of wel moe, maar niet na een dag op de bank. Niet moe van ziekzijn, van pijn, van stemmingswisselingen. Niet moe van mezelf, moe van de situatie. Gewoon een keertje moe op de bank ploffen met een voldaan gevoel. Dat leek me zo lekker.

De afgelopen weken heb ik lange dagen gemaakt. De week naar Het Grote Project toe heb ik een dubbele werkweek gemaakt. En ik was niet de enige, mijn collega's met mij. Maar ik dus ook! Ik ook. Want ik kon dat. Ik kan mijn lijf dwingen mee te werken. Dwingen niet ziek te zijn. En in de laatste week van augustus lukte me dat een week lang. Het Grote Project was geslaagd, ons team was top, en ik was, nee ben, zo verdomd trots op mezelf.

Maar nu ben ik moe. Moe met een diepe zucht en zware ledematen. Moe met trillende stem en huilbuien. Niet-kunnen-denken-moe. Lam-op-de-bank-moe. Niet lekker moe. Daar ben ik voorbij geschoten. Maar het is zo fijn op deze manier moe te zijn. Ik heb dingen gedaan, véél dingen gedaan. Mijn lijf en ik hebben dat mooi wel geflikt. Nu kan ik af en toe niet eten omdat me dat teveel energie kost. Mijn lijf doet pijn van moe-heid. Het fietsen naar mijn stage duurt bijna twee keer zo lang als normaal. En ik ben zo verdomd trots op mezelf.

Volgende week ga ik met mijn lief op vakantie. Dat heb ik zo ontzettend verdiend.
Lekker.

Wc-woensdag

Tijd voor wc nummer 2!

Een wc waar ik stiekem toch ook veel tijd op doorbreng: de wc op mijn stage. Vaak als ik klaar ben met mijn stagedag denk ik: nog even snel naar de wc. Dan kies ik uit het rijtje toiletten in de damestoiletruimte (hoe nóem je dat?) de meest linkse die vrij is. Net zoals dat ik in de bus altijd op dezelfde plek ga zitten. Nou ja. Ik ben dan ook een beetje vreemd. 

Hoe dan ook! Dit is een fijne wc. Hij heeft een verhoginkje en spoelt flink hard door. Dat laatste is echter ook meteen een nadeel, soms spoelt 'ie zo hard dat er druppels over de rand vliegen, en dat is dan weer erg smerig. Vind ik. Bovendien zijn er mensen die nooit hebben geleerd dat als je een grote boodschap doet er dan soms sporen achterblijven. Daar is een toiletborstel voor bedoeld, lieve lui. Als 'ie vies is maak ik hem altijd schoon, voor ik ga zitten. Tja. Nou ja. Ik ben heel blij met een toiletbrilreiniger trouwens, die je rechtsboven ziet hangen. Alleen is deze altijd leeg.

Deze wc wordt eigenlijk steeds minder fijn, als ik het allemaal zo opnoem. Hmm.

Nou ja. Ik zit er altijd op mijn gemak en zou graag zo'n wc thuis willen hebben. En dan altijd schoon achterlaten. Dus dat. En nou ben ik moe en vind ik het tijd voor bed.

Onzichtbaar ziek

Dank jullie wel, voor alle lieve woorden. Voor alle smsjes, WhatsAppjes, Facebookberichten en reacties. Voor al het medeleven, voor al het begrip.
Wauw.
Daar ben ik even stil van.

(Maar ik begrijp dat ik daarna hard aan de slag moet hier, met zoveel nieuwe lezers!)

(Voor wie niet weet waar ik het over heb: lees dit)